Ölüm;
kaçınılmaz son..
İyi;
yürekli;
memleket seven,
insan seven,
doğru,
dürüst,
yiğit,
amacı için kendini satmayan,
elde ettikleri ile şımarmayan insan,
Muhsin Yazıcıoğlu'nu kaybettik.
Ölümü sanki içine doğmuş.
25 sene evvelki şiirinde olduğu gibi,
üşüyerek öldü;
ama insan sevgisinin sıcaklığını bütün insanımıza yaşatarak.
Son seçim konuşmalarında da;
hep doğruluktan;
dürüstlükten bahsederek;
ölümün bir nefes kadar yakın olduğunu bilerek,
şerefli mücadeleyi önermiş.
Her ölüm acıdır.
Tanıdığımız tanımadığımız her insanın ölümü,
yakın çevresindekilerin,
sevenlerinin yüreğine düşen bir kordur.
Bilinen,tanınan,
bir misyonu olan düzgün insanların ölümü ise;
yakın uzak bütün insanların yüreğini dağlar.
Hiç oy vermedim;
ama yüreğini,
mücadelesini,
memleket ve insan sevgisini;
mücadele hırsındaki temizliği,sadeliği,
ve
yaşam ve ölüm arasındaki ince cizgiyi hissedişini,
ve
kadere ve Allaha olan sade imanını
hayranlıkla izlediğim
bu güzel insanın ölümü
bizi tevekkül dolu bir hüzne sevketti.
Allah;
sevenlerine,
Türk insanına,
sabır versin.
Beraber olduğu dava arkadaşları,
muhabir ve pilot yurttaşımızın ailelerinin başı sağolsun.
Devlet bütün gücü ile çalıştı;
mevcut imkanlar ile,
ulaşma ancak bu kadar sürede yapılabildi.
Yiğit;
yürekli;
memleket sevdalı bir düzgün insan daha geldi geçti.
Kalanların başı sağolsun.
Dava arkadaşlarının ifadesi ile;
MUHSİN BAŞKAN
Her zaman amacın ve anıların yaşayacak.
.
.
.
|
